E400 (alginic acid)
in de ban
E400 (alginic acid)
in de ban
Na jaren van terugkerende darmklachten, bezoeken aan de huisarts en het uitproberen van allerlei diëten ontdekte ik bij toeval de oorzaak van mijn problemen: verdikkingsmiddelen in de voeding.
Deze pagina beschrijft mijn persoonlijke ervaring. Ik deel dit niet als medisch advies, maar in de hoop dat het misschien ook anderen kan helpen.
Ik ben geen arts of voedingsdeskundige.
Ik heb geen commerciële belangen en deze informatie wordt volledig kosteloos gedeeld.
Mijn enige motivatie is dat deze ontdekking voor mij een enorme verbetering in mijn dagelijks leven heeft gebracht — en dat dit mogelijk ook voor anderen het verschil kan maken.
Ik heb geprobeerd dit verhaal te delen in een besloten Facebookgroep over PDS, maar kreeg daar geen reactie op mijn verzoek tot plaatsing. Daarom kies ik ervoor om het hier te publiceren.
Na vele jaren met steeds terugkerende darmproblemen, talloze huisartsbezoeken en verschillende diëten om de oorzaak te achterhalen, werden de klachten alleen maar erger.
Zo ernstig zelfs, dat simpele dingen zoals bv. een dagje uit, een langere autorit, een treinreis of vakantie problematisch werden.
Na een periode van enkele dagen zonder klachten kreeg ik na een maaltijd opnieuw hevige problemen die minimaal drie dagen aanhielden.
Die maaltijd bestond uit groente met rijst en een saus. Omdat groente en rijst weinig verdacht waren, moest het vrijwel zeker aan de saus liggen.
Op het etiket ontdekte ik de verdikkingsmiddelen xanthaangom (E415) en guargom (E412).
Na verder zoeken bleek dat deze stoffen in veel sauzen en bewerkte voedingsmiddelen worden gebruikt.
Vanaf dat moment ben ik elk voedingsproduct gaan controleren op verdikkingsmiddelen en ben ik ze zoveel mogelijk gaan vermijden.
Tot mijn verbazing werden mijn klachten drastisch minder.
Af en toe kwamen ze nog terug, maar meestal kon ik dan vrij snel de oorzaak aanwijzen.
Bijvoorbeeld: na het eten van kroketten en bitterballen ging het weer mis — ook daarin blijken verdikkingsmiddelen te zitten.
Nu, ruim een jaar later, heb ik bijna geen klachten meer.
Heel soms gaat het nog mis, meestal na eten in een restaurant, na een feestje of een receptie, waar je ongemerkt via bv. hapjes, soepjes en sauzen toch weer verdikkingsmiddelen binnenkrijgt.
Je zou misschien verwachten dat je voedingskeuze sterk wordt beperkt als je verdikkingsmiddelen wilt vermijden, maar dat valt reuze mee.
Voor veel producten is een alternatief zonder verdikkingsmiddelen te vinden met vrijwel dezelfde smaak.
Geen kroketten, bitterballen en vergelijkbare snacks, en voorzichtig met lunches etc buitenshuis
Alleen mayonaise van Hollandse Molen (AH) of Heinz
(veel andere mayonaises bevatten verdikkingsmiddelen; buitenshuis gebruik ik geen mayonaise)
Geen curry saus; in plaats daarvan gebruik ik Heinz tomatensaus
Geen bewerkte geitenkaas en mozzarella (broodjes en salades)
Alleen pindasaus WIJKO Satésaus kant en klaar. Zelf maken is natuurlijk beter
Geen veilige knoflooksaus gevonden. Zelf maken.
Verder vooral etiketten controleren op verdikkingsmiddelen (eigenlijk alles met E400 nummers) en zo ja vermijden. Vaak is een vergelijkbaar product zonder verdikkingsmiddel ook beschikbaar en anders gewoon niet gebruiken.
...
Iedereen met PDS-achtige darmklachten weet hoe ontwrichtend dit probleem kan zijn.
Maar wat voor mij werkt, helpt de ander misschien helemaal niet. Daarom herhaal ik: dit is mijn persoonlijke ervaring, geen medisch advies.
Verder zal het zeker zo zijn dat lang niet alle E400 nummers schadelijk zijn voor mij maar ik zoek dit niet verder uit omdat ik het zo prima vind.
Maar juist omdat deze ontdekking voor mij zo’n enorme verbetering heeft gebracht, en ook nog met weinig aanpassingen, vond ik het belangrijk om dit te delen.
Als dit verhaal ook maar één persoon helpt om minder klachten te hebben, meer vrijheid te ervaren en weer zonder angst plannen te kunnen maken, dan is deze pagina het schrijven meer dan waard geweest.